Achtentachtig praatjes, zonder haast

Dit gesprek ontstaat uit traagheid. Uit de steeds zeldzamere mogelijkheid om stil te staan en te praten zonder de urgentie om ergens te komen. De vragen komen van een schrijver, en ze zijn voelbaar: ze zoeken geen definities, maar scheuren, punten waarop het verhaal kan openen en ademen. Jaren, werk, verschillende talen worden doorkruist zoals je een stad te voet doorkruist, terugkerend op je stappen, de verkeerde weg inslaand, de plaatsen pas herkenning nadat je ze bent gepasseerd. Er is geen stelling te bewijzen, maar een stem die vorm krijgt in de dialoog, waardoor naar boven komt wat overblijft wanneer de etiketten vallen. Een reeks gesprekken die niet willen overtuigen, maar blijven, zoals de woorden die goed zijn gezegd, wanneer ze geen haast hebben om iets anders te worden.

Lees het hier: https://kempesastolfi.it/2020/03/08/88-chiacchiere-con-ricardo-antonio-piana/